Drukarka kioskowa

Drukarki kioskowe mogą przybierać różne formy, ale wszystkie mają jedną wspólną cechę; istoty są ukryte wewnątrz maszyny. Jednym z powodów, dla których na rynku jest tak wiele różnych drukarek kioskowych, jest to, że ich zastosowania są tak różnorodne. Ich przeznaczeniem może być wszystko: dystrybutor paliwa wystawiający paragon, automat biletowy na peronie kolejowym lub stanowisko odprawy w poczekalni szpitala. Aby poradzić sobie z tymi wszystkimi różnymi sytuacjami, projektanci kiosków mogą wybierać pomiędzy pięcioma głównymi typami drukarek:

Drukarka „Wytnij i upuść”.
Są one powszechnie stosowane na parkingach płatnych i wystawowych. Bilet jest drukowany wewnątrz kiosku, wycinany z rolki i opadający zsypem na tacę gotowy do odbioru. Jest to najbardziej podstawowy typ drukarki kioskowej i najniższy koszt. Drukarka jest dobrze zabezpieczona wewnątrz kiosku i jeśli kiosk jest dobrze zaprojektowany, drukarki typu „tnij i upuszczaj” są bardzo skuteczne.

Drukarki „kontroli wyjścia”.
Dwie sprytne funkcje umożliwiają montaż drukarki bezpośrednio za frontem kiosku. Funkcja „anti-jam” zatrzymuje drukowanie biletu w przypadku wystąpienia przeszkody; na przykład celowo blokując ścieżkę papieru. Drukowanie zostanie wznowione, gdy ścieżka będzie wolna.
Gdy dzieje się odwrotnie i bilet zostanie wyciągnięty przed całkowitym wydrukowaniem, „zabezpieczenie przed wyciągnięciem” pilnuje, aby nie miało to wpływu na drukarkę i rolkę papieru. Ten konkretny bilet może zostać uszkodzony lub podarty przez użytkownika, ale bez zacięcia papieru, dzięki czemu kiosk będzie gotowy na przyjęcie kolejnego klienta.
Drukarki te są przydatne, gdy potrzebny jest pewien stopień autonomii, ale także tam, gdzie budżet nie pozwala na drukarkę typu „prezenter”.

Funkcja „Prezenter”.
Prezentery są wbudowane w przód drukarki kioskowej i umożliwiają wydrukowanie biletu oraz wycięcie go z rolki, zanim klient go zobaczy. Wydrukowany bilet jest następnie przekazywany dalej i prezentowany użytkownikowi. Po pociągnięciu bilet jest przesuwany nieco dalej i wyrzucany, skutecznie przekazując bilet użytkownikowi. Drukarki te kosztują nieco więcej, ale są w pełni chronione przed niewłaściwym traktowaniem.

Drukarki kioskowe typu „przedstaw i wycofaj”.
Bardzo podobne do drukarek prezenterów, ale z dodatkową możliwością wycofania wydrukowanego biletu i wyrzucenia go w kiosku. Jest to przydatne, jeśli użytkownik nie odbierze biletu lub paragonu w zaprogramowanym terminie. Typowym zastosowaniem tego typu drukarki jest bankomat, gdyż zapobiega zaśmiecaniu ulicy niechcianymi paragonami.

Drukarki POS w kioskach
Przy prędkościach drukowania sięgających 350 mm na sekundę, piąty typ „drukarki kioskowej” staje się coraz powszechniej stosowany. Ze względu na produkcję wielkoseryjną drukarki w punktach sprzedaży (POS) są bardzo opłacalnym sposobem drukowania biletów lub paragonów w kioskach. Wyjątkowo wysokie prędkości drukowania niemal eliminują potrzebę obecności prezentera, ponieważ bilet jest już wydrukowany i wycięty, zanim użytkownik będzie miał szansę go chwycić i pociągnąć. Drukarki w kształcie sześcianu z przednim wyjściem, takie jak seria RP firmy Seiko, szczególnie nadają się do kiosków, ponieważ są montowane bezpośrednio za frontem kiosku.

Różne firmy zazwyczaj określają papier, który będą obsługiwane przez ich drukarki, na jeden z dwóch sposobów. Mierzy się go albo wagą, albo grubością, ponieważ obie wartości są ze sobą powiązane. Gramatura papieru zazwyczaj wyraża się w gramach/metr kwadratowy (g/m2, g/m²). Typowy papier paragonowy ma gramaturę około 55-60 g/m². Producenci papieru wolą określać „suwmiarkę” papieru na podstawie jego grubości w milach (tysięcach cala) lub mikrometrach (µm, 1 mil= 25,4 µm), ponieważ to właśnie mogą najdokładniej kontrolować podczas produkcji proces (i możesz łatwiej zmierzyć się sam). Grubość i gramaturę papieru można przeliczać krzyżowo. Praktyczny przykład dla papieru termicznego: 100 g/m2 → 4,3 mil lub 1 mil → 23 g/m2.
Jeśli wydruk ma być trwały (np. jeśli użytkownik włoży go do kieszeni, aby go później wyciągnąć i pokazać), powinien być nieco grubszy. Dokładna grubość zależy od sposobu obsługi wydruku. Cieńszy papier jest zazwyczaj tańszy, ale zbyt cienki papier łatwiej zacina się w drukarce. Około 50-60 g/m² wydaje się normą w przypadku cieńszego papieru.

O papierze mówiliśmy powyżej, ale wydruk może być również wykonany z innego materiału. Bilety na wyciągi narciarskie lub karnety do parku wodnego są czasami wykonane z materiału przypominającego plastik, aby był odporny na wodę. Być może Twoja aplikacja wymaga drukowania etykiet; jeśli tak, w jaki sposób zostanie usunięta wyściółka (woskowa podkładka, na której są zamontowane)? Być może preferowanym materiałem jest materiał etykietowy bez podkładu; jeśli tak, upewnij się, że wybrana drukarka może go wydrukować i wyciąć.

Czy wybrać papier rolkowy czy składany? Papier rolkowy jest papierem ciągłym i tańszym, ale drukarka musi być w stanie wyciągnąć rolę, jeśli jest duża. W przypadku papieru składanego drukarka nigdy nie musi wyciągnąć więcej niż kilka biletów, więc nie musi być tak wytrzymały. Jednakże ze względu na perforację w miejscu zagięcia papier należy ułożyć w drukarce, aby nie drukował w poprzek zagięć. Wymaga to zastosowania technik pozycjonowania, takich jak wykrywanie czarnych znaków lub dziur, w celu pozycjonowania papieru po każdym wydruku i przed cięciem. Słowo ostrzeżenia; jeśli Twoja drukarka musi ciąć papier składany w harmonijkę, zawsze tnij lekko po złożeniu! Cięcie przed złożeniem powoduje powstanie klapki na krawędzi natarcia kolejnego wydruku, co może spowodować zacięcie papieru. Problematyczne jest również cięcie dokładnie po zagięciu, gdyż samo zagięcie zmiękcza papier, utrudniając jego cięcie.

Im większa jest rolka papieru, tym trudniej jest ją ciągnąć przez drukarkę. Ale kiedy osiągnie określony rozmiar, pojawia się dodatkowy problem; bezwładność, zwana także pędem. Sedno problemu polega na tym; zazwyczaj pomiędzy rolką a drukarką jest trochę luźnego papieru. Po rozpoczęciu drukowania luz zostaje zlikwidowany i papier staje się napięty. W tym momencie rolka papieru musi przyspieszyć od zatrzymania do prędkości odpowiadającej prędkości drukowania. Nastąpi to w czasie zerowym, więc papier zwykle się ślizga, powodując, że obrazy skompresowane pionowo i znaki wyglądają, jakby były zgniecione. Gdy rolka papieru zacznie nabierać prędkości, problem znika… aż do następnego wydruku. Potrzebny jest sposób na przyspieszenie rolki papieru przed wydrukowaniem luźnego papieru. Zwykle osiąga się to za pomocą urządzenia zwanego „tanecznym drążkiem” (nazwa pochodzi od sposobu, w jaki porusza się w górę i w dół podczas drukowania) lub „tłumikiem bezwładnościowym”. Papier jest nawleczony pod poziomym drążkiem obciążonym sprężyną lub obciążonym. Gdy drukarka podnosi luźny papier, pasek przesuwa się w dół, stopniowo wywierając większą siłę na rolkę papieru i wprawiając ją w ruch. Zanim luz zniknie, rolka papieru będzie się już obracać z prędkością drukowania i nie będzie potrzebny nagły skok prędkości. Odwrotny problem występuje również, gdy drukowanie zostaje zatrzymane (rolka papieru obraca się, tworząc luźny papier, przypominający papier toaletowy ściągany z rolki zbyt szybko), ale można go łatwo rozwiązać, zwiększając niewielkie tarcie na trzpieniu. Jeśli drukujesz rolkę papieru, powiedzmy, o średnicy sześciu cali, możesz potrzebować drążka tancerskiego. Skontaktuj się z producentem drukarki i upewnij się, że jest na nią miejsce w kiosku.